Były partner pracuje w Niemczech i blokuje dokumenty? Jak uzyskać Kindergeld bez jego zgody

Sytuacje, w których rodzeństwo lub dzieci mieszkają z matką w Polsce, a ojciec pracujący w Niemczech utrudnia kontakt, należą do najczęstszych problemów przy ubieganiu się o świadczenia transgraniczne. Często pojawia się wtedy przekonanie, że bez dobrowolnej współpracy ze strony byłego partnera, pozyskanie niemieckiego zasiłku jest niemożliwe. To jednak powszechny błąd.

Kto ma prawo do składania wniosku?

Prawo unijne jasno definiuje, że świadczenie rodzinne ma służyć dziecku, a nie stanowiącemu źródło dochodu rodzicowi. Jeśli sprawujesz faktyczną opiekę nad dzieckiem w Polsce oraz prowadzisz z dzieckiem wspólne gospodarstwo domowe masz pełne prawo wystąpić o Kindergeld bezpośrednio na swoje konto, nawet jeśli były partner odmówi przekazania jakichkolwiek dokumentów (np. zaświadczenia o zatrudnieniu czy niemieckiego numeru podatkowego Steuer-ID).

Jak Familienkasse pozyskuje brakujące dane?

Niemiecki urząd ds. świadczeń rodzinnych (Familienkasse) posiada narzędzia prawne do samodzielnego ustalania stanu faktycznego:

• Wezwanie pracodawcy: Jeśli wskażesz dane niemieckiego pracodawcy byłego partnera, urząd może bezpośrednio zwrócić się do firmy o przesłanie zaświadczenia Arbeitgeberbescheinigung.

• Weryfikacja w rejestrach: Urząd sprawdza historię zatrudnienia oraz odprowadzanie składek ubezpieczeniowych w niemieckich systemach.

• Współpraca z ZUS: W ramach unijnej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego polskie i niemieckie urzędy wymieniają informacje bez konieczności pośrednictwa wnioskodawcy.

Krok po kroku: Jak działać w trudnej sytuacji?

Złóż wniosek we własnym imieniu: Wskazujesz w nim siebie jako osobę sprawującą opiekę, podając znane Ci dane byłego partnera.

Dołącz oświadczenie o braku kontaktu: Wyjaśnij pisemnie, że drugi rodzic uchyla się od przekazania dokumentów, możesz wskazać znany ci adres drugiego rodzica, pod którym jest szansa, że odbierze korespondencję. 

Wskaż znane szczegóły zatrudnienia: Wystarczy nazwa i adres niemieckiej firmy lub nazwisko pracodawcy, by urząd wszczął procedurę wyjaśniającą.